Jan Dzierżon

Jan Dzierżon (także Dzierżoń) urodził się 16 stycznia 1811 roku w Łowkowicach. Studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1834 roku przyjął święcenia kapłańskie. Był wikarym w Siołkowicach, a następnie proboszczem w Karłowicach. Równolegle badał życie pszczół i zakładał koła pszczelarskie. W 1884 roku wrócił do Łowkowic, gdzie kontynuował pracę naukową. Zmarł tam 26 października 1906 roku.

W 1845 roku opublikował teorię, według której trutnie rozwijają się z niezapłodnionych jaj, a samice z zapłodnionych, opisując tym samym partenogenezę u pszczół. Opracował zasady konstrukcji ula z ruchomą zabudową, a około 1840 roku skonstruował ul szafkowy. Napisał 26 książek naukowych i ponad 800 artykułów. W 1866 roku został członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldiny, a w 1872 roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Monachijskiego. W 1868 roku zrezygnował z funkcji proboszcza, a w 1873 roku został ekskomunikowany po sprzeciwie wobec dogmatu o nieomylności papieża. W 1946 roku miasto Rychbach otrzymało nazwę Dzierżoniów na jego cześć.

Na podstawie artykułu „Jan Dzierżon” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.